¿
Quién
eres
que
has
aparecido
en mi
vida,
sin
que
yo en
ningún
momento
te buscase?,
que
con
sólo
una
mirada
te ha
bastado,
para
obligar
a mis
ojos
a que
no dejen
de mirarte.
¿
Quién
eres
que
con
sólo
un segundo,
has
logrado
ya robar
mi exaltado
corazón?,
que
me tienes
atrapado
y no
puedo
huir
sin
dolor.
Y
quién
eres
que
hoy
te he
visto
una
vez
más,
pasando
delante
de mi
vida,
y
de nuevo
mi mente
se ha
creado
un mundo,
en
el que
sólo
tu existías.
Un
mundo
en el
que
el aire
que
respiro,
me
devuelve
parte
de tus
suaves
suspiros,
un
mundo
en el
que
las
nubes
de cielo,
se
transforman
en tus
ojos,
en tu
pelo,
en
tus
labios,
en todo
lo que
de ti
deseo,
un
mundo
en el
que
todos
los
sonidos
que
me rodean,
son
reflejo
de tu
tranquilizadora
voz,
que
me susurran
al oído,
hermosas
palabras
que
dan
mi paz
interior.
Sólo
quiero
estar
eternamente
contigo,
unir
mi mundo
al tuyo
para
que
veas
lo que
siento,
tenerte
tan
cerca
de mí
que
escuche
hasta
tu silencio,
soñarte
en mis
sueños
y morirme
si despierto
Significas
todo
en esta
vida
para
mí,
aún
no te
conozco
pero
sé
que
es así,
sé
que
hemos
nacido
para
querernos,
sé
que
lo que
siento
por
ti es
auténtico.
Sólo
quiero
que
llegue
mañana
para
volverte
a ver,
para
intentar
acercarme
más
a ti,
para
ver
si poco
a poco
te consigo
hacer
feliz.
¿
Sabes?,
todo
esto
es nuevo
para
mí,
no
sé
cómo
comportarme,
no sé
si he
de ser
así,
no
sé
si verdaderamente
te gusto,
si
todo
este
amor
que
me atormenta
dará
sus
frutos.
No
sé
lo que
nos
deparará
el mañana,
Pero
espero
que
el destino
cruce
nuestras
vidas,
igual
que
ayer
hizo
cruzar
nuestras
miradas.
¡
Son
tantas
las
cosas
que
quiero
vivir
contigo!,
que
ya empiezo
a olvidarme
de mí
y de
mis
amigos,
que
ya empiezo
a temblar
con
tu presencia
por
mis
latidos.
¡
Son
tantos
los
nuevos
sentimientos
que
ahora
siento!,
que
me volvería
loco
si me
dijeras
,
Ey,
que
no te
quiero.
Pero
los
días
pasan
y aún
no te
hablado,
algo
me impide
comportarme
con
naturalidad,
te
veo
con
otra
gente
y no
dejo
de sentirme
mal.
Por
las
noches
ya apenas
puedo
dormir,
¿
de dónde
tengo
que
sacar
las
fuerzas,
para
acercarme
sin
miedo
hacia
ti?.
¿
Dónde
tengo
que
buscar
para
comprender
todo
esto,
para
tranquilizar
a todo
este
dolor
que
siento?.
Siempre
llega
mañana
con
la misma
historia,
contigo
lejos
sin
que
para
mí
pasen
las
horas,
con
tu imagen
calcándose
en mi
pensamiento,
con
extraños
sentimientos
que
me dicen
que
sólo
eres
un sueño.
Siempre
llega
mañana
y nunca
sucede
nada,
mi
ansia
me deprime
por
no tenerte
cuando
vuelvo
solo
a casa,
cuando
por
las
noches
te recuerdo
llorando
en mi
cama,
cuando
me doy
cuenta
que
pierdo
el tiempo
con
todas
mis
ganas.
Y
pasan
los
meses
y aún
no me
has
hablado,
cómo
quieres
que
te quiera,
si
te doy
todo
lo que
tú
no me
estás
dando,
si
las
ilusiones
que
no se
alimentan,
mueren
tarde
o temprano.
Si
todo
esto
que
siento
por
ti no
me es
correspondido,
sólo
en mis
sueños
me creo
ya capaz
de estar
contigo.
Durante
todo
este
tiempo
sólo
he pensado
en ti,
te
puse
por
encima
de todo,
incluso
de mí,
y
esto
es lo
que
he recibido
a cambio,
solamente
dolor,
¿
Es esto
a lo
que
llaman
amor?,
¿
es así
como
este
sentimiento
te puede
hacer
feliz?,
¿
es que
simplemente
consiste
en sufrir?.
la
verdad
es que
ya estoy
cansado,
tal
vez
te idolatré
demasiado,
tal
vez
aún
no sepa
lo que
es amar,
tal
vez
me inventé
una
diosa
a la
que
poder
adorar.
¿
Quién
fuiste
que
has
logrado,
quedarte
para
siempre
en mi
interior?
Que
tu imagen
me hace
soñar
tan
lejos,
que
muchas
veces
me pierdo,
y
al volver
ya no
me acuerdo
de lo
que
era
ser
yo,
Que
me has
provocado
tantas
preguntas,
a
las
que
todavía
no he
podido
encontrar
solución.
¿
Quién
fuiste
que
despertaste
en mi,
sentimientos
que
no conocía?,
que
ocupaste
la mayor
parte
del
tiempo,
que
ya no
te tengo
pues
en el
fondo
nunca
has
sido
mía.
Alfredo
Cuervo
Barrero